bartek wróbel

Góry od lat pozostają niezmienne w swoim kształcie. Opierając się upływowi czasu, poddane prawom i wpływowi natury tylko w niewielkim stopniu zmieniają swoje oblicze. W przeciwieństwie do ludzi, którzy idą z duchem czasu one wciąż są takie same będąc symbolem potęgi, stabilności i stałości.

Wczorajsza wyczerpująca wędrówka po Tatrach spowodowała, że obudziłem się dziś rano… dumny z siebie. Nie udało się co prawda zrealizować pewnego szalonego planu, który zrodził się w mojej głowie jakiś czas temu, ale przez to zyskała życie nowa myśl, że to będzie wyzwanie na przyszłość. Wczoraj wraz z przyjaciółmi przegraliśmy z dystansem, czasem, własnymi siłami, bólem kolan i odciskami. Do głosu doszło racjonalne myślenie, że to jest misja na ten czas niemożliwa do wykonania. Wczoraj to już jednak odległa przeszłość…